Kjarninn

Stundum fara hagsmunir fyrirtækja og einstaklinga hönd í hönd

Um dag­inn skrif­aði Sig­urður Pálmistofn­andi Sports Direct á Íslandi og til­von­andi smá­vöru­versl­un­ar­maður, grein á vis­ir.­is. Greinin er ein­föld og auð­skilj­an­leg og bendir Sig­urður á það að krónan sé óstöð­ugur gjald­mið­ill og þegar krónan veik­ist þá hækki verð í íslenskum versl­un­um, höf­uð­stóll á lánum hækkar og lífs­gæði almenn­ings á Íslandi almennt versna. Sig­urður bendir á lausn við þessu ves­eni: Henda krón­unni og taka upp evr­una.

Heimild: SÍ, ECB og Eikonomics.

Ég er hjart­an­lega sam­mála Sig­urði og vill reyndar að við göngum skref­inu lengra og sækjum um að fá að vera með í Evr­ópu­sam­band­inu. En það er eig­in­lega nauð­syn­legt ef við viljum taka upp evr­una.

Það sem Sig­urður er að tala um er ansi flókið fyr­ir­bæri og lang­aði mig aðeins að bæta við smá upp­lýs­ingum og sam­hengi svo við getum öll séð betur hvað það er sem hann er aða tala um.

Á evru­svæð­inu búa um það bil 340 miljón manns. Aðeins Banda­ríkin og Kína flytja út meiri verð­mæti en Þýska­land. Í Frakk­land eru tæp­lega 60 virkir kjarn­orku­ofn­ar. Á Spáni er hægt að rækta avókadó og eggaldin eins og ekk­ert sé á meðan Danir dúlla sér við að grafa upp gul­rætur og róf­ur.

Evran á það til að veikj­ast öðru hverju. Þegar það ger­ist þá hækkar verð á vörum og aðföngum sem flytja þarf inn. En þar sem evru­svæðið er svo stórt og fjöl­breytt hefur veik­ing evr­unnar ekki eins ýktar afleið­ingar á meg­in­land­inu og veik­ing krón­unnar hefur á Íslandi.

Tökum ein­falt dæmi. Gefum okkur að ein evra geti keypt einn Banda­ríkja­dal í dag og með einum Banda­ríkja­dal geti maður keypt eitt avókadó frá Kali­forn­íu. Gefum okkur einnig það að það kosti 1,1 evru að fram­leiða 1 avókadó á Spáni. Ef verð á Banda­ríkja­dal tvö­fald­ast á morgun (og hver Banda­ríkja­dalur kostar 2 evr­ur) þá þurfa Evr­ópu­búar að borga 2 evrur fyrir hvert kali­fornískt avóka­dó. Ef nóg er um avóka­d­ófram­leið­endur á Spáni þá bregð­ast þeir við með því að tína avókadó og selja þau á 1,2 evr­ur.

Ef Evr­ópu­búar gera ekki upp á milli spænskra og banda­rískra avóka­dóa, þá enda þeir á því að borða spænsk avókadó í stað banda­rískra. Afleið­ingin er því sú að 50% veik­ing evr­unnar veldur því að alda­mót­ar­mann­vera, sem er með 2000 evrur í laun og eyðir þeim að sjálf­sögðu öllum í avóka­dó, sem áður gat keypt 2000 avóka­dó, getur eftir veik­ingu evr­unnar keypt sér 1667 avóka­dó.

Á Íslandi er aftur á móti ekki eitt ein­asta avókadó tré. Ef í dag 100 kr. geta keypt eitt avókadó frá Kali­forníu og á morgun styrk­ist doll­ar­inn og avókadó kostar allt í einu 200 kr. Þá þýðir það að alda­móta­mann­vera á Íslandi, sem áður gat keypt 2000 avókadó getur nú aðeins keypt sér 1000 avóka­dó. Sem sagt, eftir þessa veik­ingu hefur jafn­ingi hans í Hollandi 667 auka avóka­dó. Ís­lend­ing­ur­inn í þessu dæmi hefði getað keypt sér 667 auka avókadó ef Ísland hefði tekið upp evr­una.

Avókadó-dæmi

En það er ekki bara í ein­földum avóka­dó-­dæmum sem heim­ur­inn virkar svona. Til að mynda fann Gunnar Orms­lev Ásgeirs­son það út í sinni meist­ara­rit­gerð árið 2011 að ef krónan veik­ist um 1% þá hækkar verð­lag almennt um 0,5% innan árs.

Þetta þýðir að ef krón­an, sem hefur veikst um 10% frá því í júní, styrk­ist ekki á næstu mán­uðum þá á verð­lag í land­inu eftir að hækka um 5% umfram það sem eðli­legt væri. Það þýðir að við þurfum að borga: meira af lán­unum okk­ar; lengur af náms­lán­unum okk­ar; og meira í Bónus og Krón­unni (eða nýju versl­un­inni sem Sig­urður ætlar að opna).

Evr­ópu­sam­bandið gaf nýlega út skýrslu með svip­aðri grein­ingu og Gunnar gerði í meist­ara­rit­gerð sinni. Þar finnur sam­bandið það út að um tveir þriðju af veik­ingu krón­unnar sýna sig í hærra verð­lagi innan árs, og næstu átta mán­uðum heldur verð áfram að hækka. Ef maður not­ast við þessar töl­ur, þá þýðir 10% veik­ing krón­unnar um tæp­lega 7% hækkun á lánum og verð­lagi innan árs. Og átta mán­uðum seinna fer hækkun á verð­lagi að nálg­ast 10%.

Kannski eru skrif Sig­urðar drifin af umhyggju hans fyrir almenn­ingi í land­inu. Kannski eru þau drifin af eig­in­hags­muna­semi. Hann, sem og margir í við­skipta­líf­inu, geta grætt á stöð­ugum gjald­miðli. En hvort það er það sem drífur skrifin skiptir voða litlu máli. Það er af því að stað­reynd máls­ins er sú að stöð­ugur og stór gjald­mið­ill getur komið sér vel fyrir bísnesskalla og almenn­ing, á sama tíma. Engin lausn er full­kom­in. Sumar lausnir eru betri en aðr­ar. Evran er ekki full­kom­in, en við erum ekki að bera hana saman við full­kom­inn gjald­mið­il. Við erum að bera hana saman við krón­una.

*áhuga­samir geta fundið við­bótar grein­ingu og aukefni sem teng­ist þess­ari grein hér.


Þessi grein birtist upphaflega í eikonomics dálknum mínum á Kjarnanum þann 13/10/2018.

0 comments on “Stundum fara hagsmunir fyrirtækja og einstaklinga hönd í hönd

Skildu eftir svar

%d bloggers like this: